اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD)

توانبخشی شناختی در اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD)


اختلال نقص توجه بيش فعالي - الگويي پايدار از علايم بي توجهي و يا بيش فعالي و رفتارهاي تکانشي است.
مطالعات صورت گرفته حاکي از آن است که کودکان دچار اختلال نقص توجه بيش فعالي در مقايسه با کودکان هنجار هم هوش خود در آموزش هاي تحصيلي از جمله مهارت هاي خواندن، رياضيات و ديکته با مشکلات بيشتري مواجه بوده و نمرات پايين تري کسب مي کنند. کودکان دچار اختلال نقص توجه بيش فعالي در طيف وسيعي از عملکردهاي اجرايي مغز دچار اشکال هستند، خصوصا در زمينه عملکرد توجهي مطالعات متعدد نقص توجه مداوم و نيز توجه انتخابي را در اين کودکان نشان داده اند.
تمرکز توانبخشي شناختي در اين کودکان به عنوان يکي از روش هاي درماني اجزاي شناختي بر تقويت
عملکردهاي شناختي هدف مي باشد. رويکردهاي مطرح در توانبخشي شناختي شامل رويکرد جبران يا تطبيق و نيز رويکرد بازتواني است. در رويکرد جبران، تطبيق هايي جهت افزايش کارايي فرد در محيط صورت مي گيرد، حال آن که در رويکرد بازتواني هدف تقويت و بازپروري اجزاي شناختي مشخص مي باشد که با بکارگيري تمرينات و تکاليف شناختي که جهت عملکرد هاي مشخص طراحي شده اند، انجام مي پذيرد. در توانبخشي شناختي فعال سازي مکرر و تحريک سيستم هاي توجهي سبب تسهيل تغييرات ظرفيت شناختي مي گردد. در رويکرد توانبخشي شناختي، مجموعه اي از تکاليف سلسله بندي شده جهت درمان بکار مي روند.